သတင်း

E-ဖန် (အယ်ကာလီကင်းစင်သော ဖိုက်ဘာမှန်)တိုင်ကီမီးဖိုများတွင် ထုတ်လုပ်မှုသည် ရှုပ်ထွေးပြီး အပူချိန်မြင့်မားသော အရည်ပျော်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အရည်ပျော်အပူချိန်ပရိုဖိုင်သည် အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းစဉ်ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖန်အရည်အသွေး၊ အရည်ပျော်ထိရောက်မှု၊ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု၊ မီးဖိုသက်တမ်းနှင့် နောက်ဆုံးဖိုက်ဘာစွမ်းဆောင်ရည်တို့ကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးသည်။ ဤအပူချိန်ပရိုဖိုင်ကို အဓိကအားဖြင့် မီးတောက်ဝိသေသလက္ခဏာများကို ချိန်ညှိခြင်းနှင့် လျှပ်စစ်မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။

I. E-Glass ၏ အရည်ပျော်အပူချိန်

၁။ အရည်ပျော်အပူချိန်အပိုင်းအခြား:

E-glass ၏ အရည်ပျော်မှု၊ ရှင်းလင်းမှုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်မှုတို့အတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်များ လိုအပ်ပါသည်။ ပုံမှန် အရည်ပျော်ဇုန် (အပူပေးနေရာ) အပူချိန်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် 1500°C မှ 1600°C အထိ ရှိသည်။

သတ်မှတ်ထားသော ပစ်မှတ်အပူချိန်သည် အောက်ပါတို့အပေါ် မူတည်သည်-

* အသုတ်ဖွဲ့စည်းမှု- သီးခြားဖော်မြူလာများ (ဥပမာ၊ ဖလိုရင်းပါဝင်မှု၊ ဘိုရွန်ပါဝင်မှု များ/နည်းခြင်း၊ တိုက်တေနီယမ်ပါဝင်မှု) သည် အရည်ပျော်ဝိသေသလက္ခဏာများကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။

* မီးဖိုဒီဇိုင်း- မီးဖိုအမျိုးအစား၊ အရွယ်အစား၊ အပူလျှပ်ကာထိရောက်မှုနှင့် မီးဖိုစီစဉ်မှု။

* ထုတ်လုပ်မှုရည်မှန်းချက်များ- လိုချင်သော အရည်ပျော်နှုန်းနှင့် ဖန်အရည်အသွေးလိုအပ်ချက်များ။

* မီးခံနိုင်သော ပစ္စည်းများ- မြင့်မားသော အပူချိန်များတွင် မီးခံနိုင်သော ပစ္စည်းများ၏ ချေးခြင်းနှုန်းသည် အပေါ်ပိုင်း အပူချိန်ကို ကန့်သတ်ထားသည်။

ပူဖောင်းများဖယ်ရှားခြင်းနှင့် မှန်တစ်သားတည်းဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုရန်အတွက် အမှုန်အမွှားများဖယ်ရှားခြင်းနှင့် ဖန်သားတစ်သားတည်းဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုရန်အတွက် အမှုန်အမွှားများဖယ်ရှားသည့်ဇုန်အပူချိန်သည် အပူပေးစက်အပူချိန် (ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၂၀-၅၀°C နိမ့်သည်) ထက် အနည်းငယ်နိမ့်လေ့ရှိသည်။

အလုပ်လုပ်သည့်အဆုံး (ရှေ့မီးဖို) အပူချိန်သည် သိသိသာသာ နိမ့်ကျသည် (ပုံမှန်အားဖြင့် 1200°C – 1350°C)၊ ဖန်အရည်ပျော်သည် ပုံဆွဲရန်အတွက် သင့်လျော်သော viscosity နှင့် တည်ငြိမ်မှုသို့ ရောက်ရှိစေသည်။

၂။ အပူချိန်ထိန်းချုပ်မှု၏ အရေးပါမှု-

* အရည်ပျော်ထိရောက်မှု- အသုတ်ပစ္စည်းများ (ကွာ့ဇ်သဲ၊ ပိုင်ရိုဖီလိုက်၊ ဘိုရစ်အက်ဆစ်/ကိုလီမန်နိုက်၊ ထုံးကျောက်၊ စသည်) တို့၏ ပြီးပြည့်သော ဓာတ်ပြုမှုရရှိစေရန်၊ သဲမှုန်များ လုံးဝပျော်ဝင်စေရန်နှင့် ဓာတ်ငွေ့အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် လုံလောက်သော အပူချိန်မြင့်မားခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အပူချိန်မလုံလောက်ခြင်းသည် “ကုန်ကြမ်း” အကြွင်းအကျန် (အရည်မပျော်သေးသော ကွာ့ဇ်အမှုန်များ)၊ ကျောက်တုံးများနှင့် ပူဖောင်းများ တိုးလာစေနိုင်သည်။

* ဖန်အရည်အသွေး- မြင့်မားသောအပူချိန်သည် ဖန်အရည်ပျော်၏ ရှင်းလင်းမှုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ကြိုးများ၊ ပူဖောင်းများနှင့် ကျောက်တုံးများကဲ့သို့သော ချို့ယွင်းချက်များကို လျော့နည်းစေသည်။ ဤချို့ယွင်းချက်များသည် အမျှင်အစွမ်းသတ္တိ၊ ကျိုးပဲ့မှုနှုန်းနှင့် ဆက်လက်တည်ရှိမှုကို ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်မှုရှိသည်။

* Viscosity: အပူချိန်သည် ဖန်အရည်ပျော်၏ viscosity ကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးသည်။ Fiber drawing သည် ဖန်အရည်ပျော်သည် သတ်မှတ်ထားသော viscosity အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။

* မီးခံနိုင်သောပစ္စည်း သံချေးတက်ခြင်း- အပူချိန် အလွန်အမင်းမြင့်မားခြင်းသည် မီးဖိုသံချေးတက်သောပစ္စည်းများ (အထူးသဖြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြင့်ရောစပ်ထားသော AZS အုတ်များ) ၏ သံချေးတက်ခြင်းကို သိသိသာသာ အရှိန်မြှင့်စေပြီး မီးဖိုသက်တမ်းကို တိုတောင်းစေပြီး မီးခံနိုင်သောကျောက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

* စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု- တိုင်ကီမီးဖိုများတွင် မြင့်မားသောအပူချိန်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု၏ အဓိကအရင်းအမြစ်ဖြစ်သည် (ယေဘုယျအားဖြင့် စုစုပေါင်းထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအင်သုံးစွဲမှု၏ 60% ကျော်ရှိသည်)။ အပူချိန်လွန်ကဲခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် တိကျသောအပူချိန်ထိန်းချုပ်မှုသည် စွမ်းအင်ချွေတာရေးအတွက် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။

II. မီးလျှံထိန်းညှိခြင်း

မီးလျှံထိန်းညှိခြင်းသည် အရည်ပျော်အပူချိန်ဖြန့်ဖြူးမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ထိရောက်သော အရည်ပျော်မှုကို ရရှိစေခြင်းနှင့် မီးဖိုဖွဲ့စည်းပုံ (အထူးသဖြင့် အခေါင်းပေါက်) ကို ကာကွယ်ခြင်းအတွက် အဓိကနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ စံပြအပူချိန်ကွင်းပြင်နှင့် လေထုကို ဖန်တီးရန်ဖြစ်သည်။

၁။ အဓိက စည်းမျဉ်း ကန့်သတ်ချက်များ-

* လောင်စာနှင့်လေအချိုး (စတိုချီယိုမက်ထရစ်အချိုး) / အောက်ဆီဂျင်နှင့်လောင်စာအချိုး (အောက်ဆီဂျင်-လောင်စာစနစ်များအတွက်):

* ရည်မှန်းချက်- အပြည့်အဝလောင်ကျွမ်းခြင်းရရှိရန်။ အပြည့်အဝလောင်ကျွမ်းခြင်းမရှိခြင်းသည် လောင်စာဆီဖြုန်းတီးစေပြီး မီးတောက်အပူချိန်ကို လျော့ကျစေပြီး ဖန်အရည်ပျော်မှုကို ညစ်ညမ်းစေသော မီးခိုးမည်း (ကျပ်ခိုး) ကို ထုတ်ပေးပြီး ပြန်လည်ထုတ်လုပ်သည့်စက်များ/အပူဖလှယ်စက်များကို ပိတ်ဆို့စေသည်။ အလွန်အကျွံလေသည် သိသာထင်ရှားသောအပူကို သယ်ဆောင်သွားပြီး အပူထိရောက်မှုကို လျော့ကျစေပြီး ဖန်အောက်ဆီဒေးရှင်းချေးခြင်းကို ပိုမိုပြင်းထန်စေနိုင်သည်။

* ချိန်ညှိမှု- မီးခိုးငွေ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု (O₂၊ CO ပါဝင်မှု) အပေါ် အခြေခံ၍ လေနှင့်လောင်စာအချိုးကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ပါ။E-ဖန်ခွက်တိုင်ကီမီးဖိုများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မီးခိုးငွေ့ O₂ ပါဝင်မှုကို 1-3% (အနည်းငယ် အပေါင်းဖိအားဖြင့် လောင်ကျွမ်းခြင်း) တွင် ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိသည်။

* လေထုသက်ရောက်မှု- လေနှင့်လောင်စာအချိုးသည် မီးဖိုလေထု (အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်စေခြင်း သို့မဟုတ် လျှော့ချခြင်း) ကိုလည်း လွှမ်းမိုးမှုရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အချို့သော အသုတ်အစိတ်အပိုင်းများ (သံကဲ့သို့) နှင့် ဖန်အရောင်၏ အပြုအမူကို သိမ်မွေ့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသည်။ သို့သော် E-ဖန် (အရောင်မဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု လိုအပ်သည်) အတွက် ဤသက်ရောက်မှုသည် အတော်လေး နည်းပါးသည်။

* မီးတောက်အရှည်နှင့်ပုံသဏ္ဍာန်-

* ရည်မှန်းချက်- အရည်ပျော်မျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော၊ မာကျောမှုအချို့ရှိပြီး ပျံ့နှံ့မှုကောင်းမွန်သည့် မီးလျှံတစ်ခု ဖန်တီးပါ။

* မီးတောက်ရှည်နှင့် မီးတောက်တို

* မီးတောက်ရှည်- ဧရိယာကျယ်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အပူချိန်ဖြန့်ဖြူးမှုသည် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တသမတ်တည်းရှိပြီး အခေါင်းပေါက်ကို အပူရှော့ခ် နည်းပါးစေသည်။ သို့သော် ဒေသတွင်း အပူချိန်အမြင့်ဆုံးများသည် လုံလောက်စွာ မမြင့်မားနိုင်ဘဲ အသုတ်လိုက် “တူးဖော်ခြင်း” ဇုန်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် မလုံလောက်ပါ။

* မီးတောက်တိုတောင်းခြင်း- မာကျောမှုပြင်းထန်ခြင်း၊ ဒေသတွင်းအပူချိန်မြင့်မားခြင်း၊ အသုတ်အလွှာထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မှုအားကောင်းခြင်း၊ “ကုန်ကြမ်း” များ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုသည်။ သို့သော်၊ ဖုံးအုပ်မှုမှာ မညီမညာဖြစ်ပြီး ဒေသတွင်းအပူလွန်ကဲခြင်း (ပိုမိုသိသာထင်ရှားသော အပူအစက်အပြောက်များ) နှင့် ဦးရစ်နှင့် ရင်ဘတ်နံရံတွင် သိသာထင်ရှားသော အပူရှော့ခ်ကို ဖြစ်စေသည်။

* ချိန်ညှိမှု- မီးဖိုသေနတ်ထောင့်၊ လောင်စာ/လေထွက်အလျင် (အရှိန်အဟုန်အချိုး) နှင့် လှည့်ပတ်မှုပြင်းအားကို ချိန်ညှိခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။ ခေတ်မီတင့်ကားမီးဖိုများသည် မကြာခဏ အဆင့်များစွာပါသော ချိန်ညှိနိုင်သော မီးဖိုများကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

* မီးလျှံ ဦးတည်ရာ (ထောင့်):

* ရည်မှန်းချက်- အသုတ်နှင့် ဖန်အရည်ပျော်မျက်နှာပြင်သို့ အပူကို ထိရောက်စွာလွှဲပြောင်းပေးပြီး၊ ဖန်ခေါင်း သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်နံရံကို မီးလျှံတိုက်ရိုက်မထိမိစေရန်။

* ချိန်ညှိမှု- မီးဖိုသေနတ်၏ အမြင့် (ဒေါင်လိုက်) နှင့် အကွာအဝေး (အလျားလိုက်) ထောင့်များကို ချိန်ညှိပါ။

* ထောင့်ချိုးထောင့်- မီးလျှံ၏ အသုတ်ပုံနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှု (“အသုတ်ကို လျက်ခြင်း”) နှင့် အရည်ပျော်မျက်နှာပြင် ဖုံးအုပ်မှုကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။ အလွန်နိမ့်သောထောင့် (မီးလျှံ အလွန်အောက်သို့) သည် အရည်ပျော်မျက်နှာပြင် သို့မဟုတ် အသုတ်ပုံအား ပွတ်တိုက်မိနိုင်ပြီး ရင်ဘတ်နံရံကို သံချေးတက်စေသည့် သယ်ဆောင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အလွန်မြင့်သောထောင့် (မီးလျှံ အလွန်အပေါ်သို့) သည် အပူထိရောက်မှု နိမ့်ကျခြင်းနှင့် အဖုံး၏ အပူလွန်ကဲခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

* Yaw Angle: မီးဖိုအကျယ်နှင့် ပူပြင်းသောနေရာ အနေအထားတစ်လျှောက် မီးလျှံဖြန့်ဖြူးမှုကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။

၂။ မီးလျှံထိန်းညှိခြင်း၏ ရည်မှန်းချက်များ-

* ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ပူပြင်းသည့်နေရာတစ်ခု ဖန်တီးပါ- အရည်ပျော်ကန်၏ နောက်ဘက်တွင် (များသောအားဖြင့် ခွေးအိမ်ပြီးနောက်) အမြင့်ဆုံးအပူချိန်ဇုန် (ပူပြင်းသည့်နေရာ) ဖန်တီးပါ။ ၎င်းသည် ဖန်အရည်ကြည်စေခြင်းနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းအတွက် အရေးကြီးသောနေရာဖြစ်ပြီး ဖန်အရည်ပျော်စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်သည့် “အင်ဂျင်” အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည် (ပူပြင်းသည့်နေရာမှ အသုတ်အားသွင်းကိရိယာနှင့် အလုပ်လုပ်သည့်အဆုံးသို့)။

* မျက်နှာပြင်အရည်ပျော်မှု တစ်ပြေးညီအပူပေးခြင်း- ဒေသတွင်းအပူလွန်ကဲခြင်း သို့မဟုတ် အအေးခံမှုနည်းခြင်းကို ရှောင်ရှားပါ၊ အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မညီမညာ convection နှင့် "dead zones" များကို လျှော့ချပေးသည်။

* မီးဖိုဖွဲ့စည်းပုံကို ကာကွယ်ပါ- မီးဖိုခေါင်းနှင့် ရင်ဘတ်နံရံတွင် မီးလျှံကျရောက်မှုကို ကာကွယ်ပြီး အရှိန်မြှင့်လာသော အပူလွန်ကဲမှုကို ရှောင်ရှားကာ မီးဖိုချောင်သုံး သံချေးတက်ခြင်းကို တားဆီးပေးသည်။

* ထိရောက်သော အပူလွှဲပြောင်းမှု- မီးလျှံမှ အသုတ်နှင့် ဖန်အရည်ပျော်မျက်နှာပြင်သို့ ရောင်ခြည်နှင့် အပူစီးကူးမှု လွှဲပြောင်းမှု၏ ထိရောက်မှုကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေသည်။

* တည်ငြိမ်သော အပူချိန်ကွင်း- တည်ငြိမ်သော ဖန်အရည်အသွေးကို သေချာစေရန် အတက်အကျများကို လျှော့ချပါ။

III. အရည်ပျော်အပူချိန်နှင့် မီးလျှံထိန်းညှိမှုကို ပေါင်းစပ်ထိန်းချုပ်မှု

၁။ အပူချိန်သည် ရည်မှန်းချက်ဖြစ်ပြီး မီးလျှံသည် နည်းလမ်းဖြစ်သည်- မီးလျှံထိန်းညှိခြင်းသည် မီးဖိုအတွင်း အပူချိန်ဖြန့်ဖြူးမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် အဓိကနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အပူဆုံးနေရာ အနေအထားနှင့် အပူချိန်ဖြစ်သည်။

၂။ အပူချိန်တိုင်းတာခြင်းနှင့် တုံ့ပြန်ချက်- မီးဖို၏ အဓိကနေရာများ (အသုတ်အားသွင်းကိရိယာ၊ အရည်ပျော်ဇုန်၊ အပူပေးစက်၊ အမှုန်အမွှားများဖယ်ရှားသည့်ဇုန်၊ ရှေ့မီးခွက်) တွင် တပ်ဆင်ထားသော သာမိုကာပယ်များ၊ အနီအောက်ရောင်ခြည် ပိုင်ရိုမီတာများနှင့် အခြားကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ အပူချိန်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ပြုလုပ်သည်။ ဤတိုင်းတာမှုများသည် မီးလျှံချိန်ညှိမှုအတွက် အခြေခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။

၃။ အလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်စနစ်များ- ခေတ်မီကြီးမားသော တိုင်ကီမီးဖိုများသည် DCS/PLC စနစ်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုကြသည်။ ဤစနစ်များသည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အပူချိန်မျဉ်းကွေးများနှင့် အချိန်နှင့်တပြေးညီ တိုင်းတာမှုများအပေါ် အခြေခံ၍ လောင်စာစီးဆင်းမှု၊ လောင်ကျွမ်းလေစီးဆင်းမှု၊ မီးဖိုထောင့်/dampers ကဲ့သို့သော parameters များကို ချိန်ညှိခြင်းဖြင့် မီးတောက်နှင့် အပူချိန်ကို အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ်သည်။

၄။ လုပ်ငန်းစဉ်ဟန်ချက်ညီမှု- ဖန်အရည်အသွေး (အပူချိန်မြင့် အရည်ပျော်ခြင်း၊ ကောင်းမွန်သော ရှင်းလင်းမှုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း) ကို သေချာစေခြင်းနှင့် မီးဖိုကို ကာကွယ်ခြင်း (အပူချိန်လွန်ကဲခြင်း၊ မီးလျှံထိမှန်ခြင်းကို ရှောင်ရှားခြင်း) အကြား အကောင်းဆုံးဟန်ချက်ညီမှုကို ရှာဖွေရန် အရေးကြီးပါသည်။